Labu Mo.

Naaninag kita sa di kalayuan

Nakangiti

Nais kong humiyaw

Ilang segundo ang nakalipas bago ako nahimasmasan

Tinakbo ko ang iilang metrong agwat natin

Nakangiti ka pa rin

Binilisan ko pang lalo

Hakbang. Hakbang. Hakbang.

Hingal. Hingal. Hingal.

Sinlawak ng dagat ang hinakbang

Ang pagod at pawis ay di ko alintana

Kaunti na lamang

Isang metrong espasyo

Sa pagmamadali kong maglaho na ang ating agwat

Di napansin ang sementadong pader sa aking harapan

Napapikit

Pero huli na ang lahat.

Sa unti-unting pagpasok ng liwanag sa aking paningin,

Dugo ang unang bumungad sakin

Kirot ang dulot

Masdan mo ang namuong dugo

Hawiin mo ang buhok na nababad sa lawa ng pulang likido

Napapikit ako

Napaluha

Walang pumunas sa mainit na likidong dumaloy sa aking mga pisngi

Masakit

Mas mahapdi ang sugat sa puso ko

Kaysa sa sugat ng katawan ko

Bago takasan ng katinuan

Huling sambit ko na lamang

Mahal kita. Sobra.